Deduschka moej metschty (20 serij)

Milyj dobryj deduschka, kotoryj wodit wnuka w soopark, gonjaetsja s wnutschkoj sa babotschkami, kotoryj wsegda rad widet swoich detej w sobstwennom dome, ne imeet nitschego obschtschego s geroem etogo komedijnogo seriala. Armejskaja muschtra, schadnost, chamowatost — wot daleko ne polnyj peretschen tech "poloschitelnych" katschestw, kotorymi obladaet etot deduschka — otstawnoj polkownik armejskoj raswedki Fjodor Petrowitsch Schewtschenko.

Neschdanno-negadanno, posle dolgich let otsutstwija, on objawljaetsja w schisni swoego syna Ewgenija i ego semi, kotoraja, kak i bolschinstwo semej, ispytywaet trudnosti s schilem. Neoschidanno u nich pojawljaetsja wosmoschnost stat obladateljami prostornoj trechkomnatnoj kwartiry. Propawschij deduschka prisylaet im telegrammu, tschto nachoditsja pri smerti i schelaet pered uchodom w mir inoj uwidet swoich samych bliskich rodstwennikow.

Na samom dele telegramma — wsego lisch deduschkin rosygrysch, a sam on okasywaetsja polon sil i sdorowja, a glawnoe — woennogo optimisma. Woswraschtschatsja seme Schewtschenko nekuda — swoju kwartirku oni sdali, wot i prichoditsja im terpet etogo wsdornogo deda i ego wychodki. Eschednewnye utrennie postroenija po stojke "smirno!" s wysoko podnjatymi podborodkami, wysluschiwanie otscherednych trebowanij i sadatsch, kotorye neutomimyj na wydumku Schewtschenko-starschij rasdaet naprawo i nalewo, delajut schisn Schewtschenko-mladschich potschti newynosimoj...